Powstające w czasie okupacji (1943r.) koncepcje dla śródmieścia wspomina Helena Syrkusowa. To kolejny przykład potwierdzający tezę, że myślenie o Skarpie było zwykle integralnie powiązane z myśleniem o Wiśle:

Najskrajniejsza z koncepcji przewidywała przeniesienie stołecznego ośrodka dyspozycji politycznej i kulturalnej na malowniczy i bardzo eksponowany obszar miasta: koronę skarpy wiślanej, m.in. dlatego, aby był on widoczny również z praskiego brzegu, gdzie wyobrażano sobie powstanie przeglądającego się w Wiśle stołecznego ratusza. W ten sposób Wisła stałaby się elementem łączącym, a nie dzielącym śródmieście.