Rzecz o tym, jak i gdzie dokładnie Komisja Gruzowa w 1945 roku ‚poprawiała’ rzeźbę skarpy.

Komisja Gruzowa. Jedną ze spraw najpilniejszych i najtrudniejszych od pierwszych chwil odbudowy Warszawy był wywóz i wykorzystanie zalegającego gruzu. Skala zagadnienia była olbrzymia, doświadczenie żadne i środki transportowe – minimalne. W Biurze Odbudowy Stolicy powołano więc, złożoną z wybitnych specjalistów, Komisję Gruzową działającą non stop. Posługiwała się ona między innymi opracowaniami naukowymi, wykonywanymi na jej zlecenie, nie tylko w zakresie przydatności gruzu jako materiału budowlanego czy materiału dla rolnictwa i leśnictwa, ale również jako środka umożliwiającego kształtowanie rzeźby terenu. Oto ciekawe z tej dziedziny fragmenty dokumentów roboczych: Wydział Urbanistyczny BOS z 29 maja 1945:
Wskazówki dotyczące wywózki gruzu w obecnym sezonie: […] Wydział Urbanistyczny po rozpatrzeniu komisyjnym w terenie uznał za odpowiednie następujące miejsca zsypu gruzu nieużytkowanego z rozbiórek: 1) Skarpa przy ul. Na Skarpie na południe od wylotu ul. Bartoszewicza, z przeprowadzeniem jak najśpieszniej wyburzenia (wysadzenia) budynków położonych na nieruchomościach nry 65 i 67. Domy u podnóża skarpy (od ul. Cichej i Tamki) po częściowym zasypaniu będą w górnych partiach rozebrane. 2) Skarpa na południe od wylotu ul. Dworkowej, przy czym ze względu na dojazd rozebrane być muszą ogrodzenia itp. przeszkody na sąsiednich nieruchomościach (ul. Dworkowa 1 i obok) oraz udostępniony częściowo ich teren dla robót […]. 3) Skarpa na tyłach kościoła Św. Michała (między ul. Dolną a Okolską), przy czym wypalone i zniszczone domy na sąsiadującym odcinku ul. Dolnej po częściowym zasypaniu ulegną w górnych partiach rozbiórce […]. 4) Rów na południe od sadzawki na wprost ul. Puławskiej 7 […]. Zwałka może i powinna zacząć się natychmiast […]. Śmiecie, odpadki (złom), gruz nadający się do przeróbki i cegła nie powinny być zwalone w miejscach przeznaczonych na zsyp gruzów nieużytkowych.”
I jeszcze dwa dokumenty, bardzo już szczegółowe, poświęcone temu zagadnieniu. Pierwszy z nich: Wydział Urbanistyczny BOS z 11 lipca 1945:
[…]
ad 4) Uzupełnienie zarysu skarpy odbywa się […] w czterech miejscach – przy ul. Okolskiej, Bartoszewicza, Dworkowej i Krasińskiego.
Wyznaczenie przez Wydział U [Urbanistyczny] miejsc zsypu na skarpie było kompromisem dyktowanym chęcią ułatwienia wywozu gruzu – zyskiem jest pewne urozmaicenie zarysu skarpy – ryzyko polega na prawdopodobieństwie słabego jej zazielenienia przez dłuższy okres czasu, gdyż nadzór przy tych robotach (jak w swoim czasie przy Polu Mokotowskim) nie daje gwarancji racjonalnego sortowania gruzu, co wpływać będzie na słaba jego wartość jako podglebia. Dalsze miejsca na skarpie zarówno ze względów jej zadrzewienia (które należy chronić), jak i innych nie mogą być wyznaczone.
[…]”