O burzliwych losach przyskarpowych terenów, które czasami bywały ważne, a dzisiaj na nowo pytają o swoją tożsamość.

Była w Warszawie przed pierwszą wojną światową – i podczas drugiej – ulica Instytutowa. […]

Był też w Warszawie w okresie międzywojennym projekt nowej ulicy na Powiślu, wzdłuż ogrodów klasztornych, trasą mniej więcej dzisiejszej ulicy Leona Kruczkowskiego. W dokumentacji geodezyjnej użyto roboczej nazwy ulicy: Instytucka – zapewne celem podkreślenia różnicy, jednocześnie zaś z powodów bezpośrednio lokalizacyjnych. Nowa ulica miała bowiem przebiegać między dwoma znanymi instytutami na skarpie wiślanej: Instytutem Oftalmicznym i Instytutem św. Kazimierza.

Instytut Oftalmiczny powstał z zapisu księcia Lubomirskiego w 1826 roku przy ulicy Marszałkowskiej, zaś w latach 1869-70 został przeniesiony do nowego budynku (proj. Henryka Marconiego) przy ulicy Smolnej u szczytu skarpy.

[…]

U podnóża skarpy przy ogrodowym „kolanku” zakrzątnęła się przy swoich sprawach spółdzielnia mieszkaniowa „Naroże” (nr 9), wznosząc w 1931 roku solidny blok według projektu Stanisława Filasiewicza. Nieco później obok pobudowała się inna spółdzielnia „Domostwo” (nr 11).